zondag 6 juli 2014

Muziek en ik.

ik HOU van muziek. Al zo lang ik me kan herinneren is muziek een heel belangrijk onderdeel van mijn leven. Ik ben opgegroeid met muziek, mijn moeder speelde piano voor me toen ik nog in de buik zat, eigenlijk hield ik dus al van muziek voordat ik überhaupt geboren was. Toen ik oud genoeg was om een viool vast te houden deed ik dat ook en nam ik les, daarvoor improviseerde ik er één van slaginstrumenten waar ik het hele huis mee rond liep. Ik was een vrolijk meisje dat veel zong en blij werd van muziek. Vanaf dat ik een jaar of 4 was had ik 2 keer per week vioolles, toen ik een jaar of 8 was begon ik te spelen in een orkest. En 4 jaar later had ik het eerste pianoliedje onder de knie. Muziek is echt belangrijk voor mij en als er geen muziek in mijn leven zou ik niet weten wat ik met mijn tijd zou moeten, ik besteed zo veel tijd aan muziek dat er echt een gat in de dagen zou vallen als ik geen muziek meer kan maken. Wat ik ook altijd zo raar vind zijn de mensen die niks met muziek hebben en geen muzikaal gevoel hebben. Hoe kan dat? Ik kan me de muzieklessen in de eerste nog herinneren, dat we met de hele klas ritmes moesten klappen en alles door elkaar liep. Ik zat daar en dacht "hoe moeilijk kan het zijn mensen?" Dat je 3 keer achter elkaar moet klappen en er een aantal mensen helemaal op het verkeerde ritme klappen, ik snap niet hoe dat kan. Maar dat zal wel aan mij liggen.
mijn geïmproviseerde viooltje.
eerste keer viool voorspelen. 



Ik krijg vaak te horen dat ik muzikaal ben, voor Nederlands heb ik een pianostuk geschreven en ik heb al een aantal keer vrij gekregen omdat ik een concert had. Als er iets met muziek moet gebeuren meld ik me meteen aan. Mijn favoriete vak op school is dan ook muziek, ik kan er al mijn creativiteit in kwijt, schrijf liedjes en vorm bandjes. Volgend jaar zit ik in de eerste klas van mijn school die examen gaat doen in muziek, super leuk natuurlijk! Ik heb er zo ontzettend veel zin in en verheug me nu al op de liedjes die ik ga spelen, de bandjes die ik ga vormen en de instrumenten die ik beter ga leren kennen.
een van de eerste orkest concerten, in het Archeon.



hier speelde ik voor het eerst op mijn nieuwe viool.

Mijn viool is inmiddels mijn beste maatje geworden. We zijn heel veel samen en ik geniet er van om te spelen en te leren. Concerten vind ik ontzettend leuk en ik vind het leuk als ik weer ergens beter in ben geworden. Maar ik zou mezelf nooit opgeven voor kampen waar je op je niveau beoordeelt word. Ik speel liever niet voor een jury die naar je luistert en je streng aan kijkt, daar word ik alleen maar zenuwachtig van. Spelen met orkest vind ik wel super leuk, dan hoort niet iedereen het als je per ongeluk een noot verkeerd speelt. Toen ik in maart in het concertgebouw speelde heb ik ook genoten. We speelden met zijn allen maar het was zo anders dan orkest. Zo ontspannen en "het maakt niets uit als je iets fout doet", het was ook weer iets heel anders dan de klassieke stukken die ik altijd met orkest speel. Het was modern en mysterieus. Een geweldige ervaring.



het concert in het concertgebouw!

piano spelen blijft ook ontzettend belangrijk voor mij. Deze zomer speel ik 3 jaar piano en dat is natuurlijk een mijlpaal. In die jaren heb ik al zoveel nummers gespeeld en heb ik al zoveel geleerd! Ik begon met makkelijke stukken maar het is allemaal steeds moeilijker geworden. Nu speel ik ook veel meer soorten muziek. Ik heb jazz gespeeld, franse muziek en filmmuziek. Alles vind ik super leuk. Achter de piano verveel ik me nooit want er valt altijd wel iets te spelen en altijd iets te leren of te oefenen. Ik heb geen pianoles en heb daar bewust voor gekozen, ik ben mijn eigen baas en kies zelf wat ik speel. Ik heb een hele slechte techniek maar dat maakt me helemaal niks uit. Ik geniet van het spelen en daar gaat het om. Piano is een hele leuke afwisseling tussen het vioolspelen door. Het is anders en klinkt anders. Ik heb geen extra begeleider nodig want ik ben mijn eigen begeleider. Ik oefen net zo lang tot ik dat ene loopje kan spelen en ben trots als ik na een middagje oefenen een intro'tje van 3 regels kan. Ik kan zo even achter de piano kruipen en een kwartiertje spelen, iets wat met viool iets moeilijker gaat.

Inmiddels schrijf ik zelfs zelf liedjes op de piano, dat deed ik als klein kind al maar ik ben er nu verder mee gegaan.

Muziek is zo ontzettend belangrijk voor me, als ik me rot voel helpt muziek me om mij beter te voelen. Ik kan er mijn gevoelens en gedachten in kwijt en het fleurt me altijd op. Het helpt me tijdens het werken en moedigt me aan op de fiets. Natuurlijk vind ik het niet altijd leuk om te oefenen, maar ik doet het wel. Omdat ik weet dat ik dan beter word en ik dan nog meer nummers kan spelen. Ik zou nog zoveel willen ontdekken in de muziek. Ik wil nog ontzettend graag gitaar leren spelen, een orkest begeleiden met slagwerk, een solo hebben met een orkest dat je begeleid. Er is nog zoveel wat ik wil! Ook zou ik later heel erg graag in betere en grotere orkesten willen spelen. Iemand vertelde mij laatst dat ze vroeger in een bepaald orkest had gespeeld waar ze echt de tijd van haar leven heeft gehad, elk jaar een concert in het concertgebouw en nog veel meer. En toen ik laatst naar Pinkpop op tv keek zag ik een orkest dat een bekende zanger begeleide, dat lijkt me ook helemaal super! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten