maandag 31 december 2012

gênante momenten...

gênante momenten. Iedereen komt ze wel eens tegen. Ik wou jullie graag vertellen over mijn gênante momenten.





Ik ben nogal klein voor mijn leeftijd en mensen denken altijd dat ik jonger ben dan ik eigenlijk ben. Dat levert nog best wel eens gênante momenten op.

Zo zat ik een keer in het restaurant. Het was op de dag van mijn 12e verjaardag en daarom gingen we uit eten. We waren klaar met eten en vroegen de ober om de dessertkaart. Toen de ober terug kwam met de kaart vroeg hij aan mijn ouders:'kunnen zij al lezen?' Ik was 12 en iemand denkt dat ik nog niet kan lezen. Hoe gênant is dat?

wat minder gênant is maar toch vervelend zijn de conducteurs in de trein. Ik ben 14 dus ga niet meer met een railrunner in de trein. Maar soms als ik in de trein zit en de conducteurs komen de kaartjes controleren trekken ze nog een raar gezicht en vragen ze naar mijn leeftijd. Als ik dan zeg dat ik ouder ben dan 11 dan ontspannen ze en geven ze mijn kaartje terug. Maar soms is het nog wel vervelend.

ik was 10 en ik was in de schoenenwinkel om nieuwe schoenen te kopen. Ik had mooie gevonden en we haalde een verkoopster om te kijken of de schoenen goed zaten. Ik moest er een stukje op lopen en het viel de verkoopster op dat ik heel erg met mijn voeten naar buiten liep. Mijn moeder vroeg of we daar misschien wat aan konden doen. De verkoopster zei: 'als ze negen zijn kan je er wat aan gaan doen'. ik was al 10.

ik was 13. We waren bij de kapper. Onze standaard kapper. Ik was aan de beurt en ging zitten. Toen mijn kapster eraan kwam was de eerste vraag die ze stelden: 'wil je voor de tv?' Bij onze kapper hadden ze een tv met allemaal kinderfilms zoals Bambi, K3, alladin. Dat soort dingen. Kinderen mochten voor de tv zitten en een film kijken. Ik was 13 en een beetje te oud daarvoor. En het erge was dat ze het elke keer vroegen als we kwamen. Uiteindelijk zijn we weg gegaan bij die kapper en zitten we nu bij een ander.

Misschien zie ik er niet uit als 14. Maar mensen, alsjeblieft behandel mij ook even normaal. Ik word er echt gek van dat mensen altijd denken dat ik nog een kleuter ben. Soms denk ik echt: is het zo erg? Ik kan nog zoveel voorbeelden noemen. Maar dan word ie een beetje te lang, denk ik. Sorry dat dit zo'n zeurberichtje en misschien denken jullie dat ik me aanstel, maar het is echt heel vervelend.

wat voor gênante momenten heb jij wel eens meegemaakt?




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen